| Ti lascio paese dei sogni,
|
| paese d’amore,
|
| e porto con me questo piccolo
|
| tuo souvenir.
|
| È solo una bianca conchiglia
|
| con l’eco del mare
|
| che dice all’orecchio sommessa
|
| «Non devi partir».
|
| Io parto, ma lascio il mio cuore
|
| sul Vomero e a Marechiaro,
|
| e sogno quest’ultima
|
| splendida notte d’amor.
|
| Dimme tu, addò stà, dimme tu,
|
| souvenir d’Italie.
|
| Ch’aggi' 'a fa p' 'a truvà, dimme tu,
|
| souvenir d’Italie.
|
| Ma pecchè nun me fa cchiù durmì,
|
| solo tu m' 'o può di'.
|
| Se n'è gghiuta accussì e me lassa partì,
|
| souvenir, souvenir d’Italie.
|
| Dimme tu, addò stà, dimme tu,
|
| souvenir d’Italie.
|
| Ch’aggi' 'a fa p' 'a truvà, dimme tu,
|
| souvenir d’Italie.
|
| Ma pecchè nun me fa cchiù durmì,
|
| solo tu m' 'o può di'.
|
| Se n'è gghiuta accussì e me lassa partì,
|
| souvenir, souvenir d’Italie. |