| Δεν έφταιγεν ο ίδιος, τόσος ήτανε |
| η εποχή, τα βάρη, οι συνθήκες |
| κι άλλοι την πάθανε που τότε είπαν το ναι |
| και δεν ακούσανε των παλιών τις υποθήκες. |
| Τάχα η θέλησή σου λίγη |
| τάχα ο πόνος σου μεγάλος |
| η ζημιά ήτανε στο ζύγι |
| πάντα φταίει κάποιος άλλος. |
| Καλά καλά ποιο είναι το κέρδος, ποια η ζημιά |
| ποιος να το πει δεν ξέρει |
| το βέβαιο ήτανε πως κάτι δεν πήγε καλά |
| δεν έφτασε όπου ονειρεύτηκε το χέρι. |
| Δεν έφταιγεν ο ίδιος, τόσος ήτανε |
| κι οι άνθρωποι γεμάτοι είναι τώρα απαιτήσεις |
| αφού σήμερα δε θά `λεγε το ίδιο το ναι |
| τώρα περίσσεψαν η σύνεση και η κρίση. |