| Niets wordt meer zoals het was |
| Wat krom is maak je nooit meer recht |
| En wat vergeten leek komt steeds terug |
| Hoe hard je er ook voor vecht |
| Je leeft ermee tot het in je handen breekt |
| Soms leidt de weg alleen maar naar beneden |
| Kom terug |
| Ik zal er zijn, ik zal veranderen |
| Dan word ik eindelijk de man |
| Die begrijpt wat je verlangt |
| Kom terug |
| Ik wil een doel, ik ben geen zonderling |
| Hier sta ik moe en aan de grond |
| Met meer vrijheid dan ik aan kon |
| Scherven liggen langs de weg |
| We rapen ze weer bij elkaar |
| Ook wat verloren leek is daar nog steeds |
| Onaf en onverklaard |
| Leef ermee, schrik niet als de zon doorbreekt |
| Dan buigt de weg, je weg van het verleden |
| Kom terug |
| Ik zal er zijn, ik zal veranderen |
| Dan word ik eindelijk de man |
| Die begrijpt wat je verlangt |
| Kom terug |
| Ik wil een doel, ik ben geen zonderling |
| Hier sta ik moe en aan de grond |
| Met meer vrijheid dan ik aan kon |
| Leef ermee, schrik niet als de zon doorbreekt |
| Dan buigt de weg, je weg van het verleden |
| Kom terug |
| Ik zal er zijn, ik zal veranderen |
| Dan word ik eindelijk de man |
| Die begrijpt wat je verlangt |
| Kom terug |
| Ik wil een doel, ik ben geen zonderling |
| Hier sta ik moe en aan de grond |
| Met meer vrijheid dan ik aan kon |