| I nime dyni chatz & schüttle se uus |
| Bis aus us ihre useflügt |
| Wo sie je us myre hand gfrässe het |
| & schpeter chlopf i no dr teppich uus |
| & fing i im teppich es haar vo mir |
| De schtecken i 's eifach y |
| Wüu nüt söu dir bösi erinnerig sy |
| Verrate, was i bi gsi für di |
| Säg nid, dass das nid nötig wär |
| Am aafang isch 's eifach, ersch schpeter wird’s schwär |
| We wieder uuftoucht, was früecher isch gsi |
| De no lieber so rein & so dumm sy wie wysses papier |
| I wirde i zuekunft o ne angere sy |
| Aus dä, wo du i mir hesch gseh |
| Die hose, wo du mir glismet hesch |
| Die bring i am rote chrütz verby |
| I frisse am bode, frisse mit de händ |
| & glotze i d’glotze & chotze a d’wänd |
| Aus wo di schyssig macht, das loben i mir |
| I wirde eifach & rein & so dumm sy wie wysses papier |
| Nid emau ds meer chan i wieder gseh |
| Wo dr wind dyni haar vermisst |
| Wo jedi wäue e süüfzer |
| & jedes sandchorn am schtrand e blick vo dir isch |
| Am liebschte wär i en aschtronout |
| & flügti uf schtärne, wo gar nüt vertrout |
| & versout isch dür ne berüehrig vo dir |
| I wirde nie meh so rein & so dumm sy wie wysses papier |