| Catarí, CataríÂ… |
| pecché me dici sti |
| parole amare, |
| pecché me parle |
| e 'o cuore me turmiente, Catarí? |
| Nun te scurdà ca |
| t’aggio dato 'o cuore, |
| Catarí, nun te scurdà! |
| Catarí, Catarí, ché vene a dicere |
| stu parlà ca me dà spaseme? |
| Tu nun’nce pienze a stu dulore mio, |
| tu nun’nce pienze, |
| tu nun te ne cureÂ… |
| Cuore, cuore 'ngrato, |
| t’aie pigliato 'a vita mia, |
| tutt'è passato e |
| nun’nce pienze chiù. |
| Catarí, Catarí… |
| tu nun 'o ssaje ca |
| fino e 'int'a na chiesa |
| io só' trasuto e aggiu pregato a Dio, |
| Catarí. |
| E ll’aggio ditto pure a 'o cunfessore: |
| «Stó' a suffrí pe' chella llá… |
| Stó' a suffrí, |
| stó' a suffrí nun se pò credere… |
| stó' a suffrí tutte li strazie!» |
| E 'o cunfessore, ch'è perzona santa, |
| mm’ha ditto: «Figliu mio |
| lássala stá, lássala stá…» |
| Cuore, cuore 'ngrato, |
| t’aie pigliato 'a vita mia, |
| tutt'è passato e |
| nun’nce pienze chiù. |
| Tutt'è passato e |
| nun’nce pienze chiù! |