| Mieliśmy być z tych samych glin |
| Lecz nasze ciała z kości, z płci |
| Chodzisz na wojnę, a ja śpię |
| Nie możesz nie móc, musisz drżeć |
| Gdy mam dla ciebie dobre rady |
| Krzycz tak, żeby nie było śladów |
| Bo twoja skóra za ciasna |
| A miły uśmiech to maska |
| Zasłaniasz nagość, piersi |
| I zaciśnięte pieści |
| Vom selben Holz sollten wir sein |
| Doch unser Körper, Geschlecht um Bein |
| Während Ich schlaf, im Krieg du ziehst |
| Darfst nicht ich kennen, also willst |
| Wenn ich mit guten Rat anfassen |
| Sher ohne Spur zu hinterlassen |
| Denn dir dein Haut zum lasten |
| Und zartes Lächeln eine Maske |
| Ich verberge meine Bluse |
| Und die geballten Fäuste |