| Zeg meneer Cor Stein, neem me niet kwalijk dat ik even |
| Onderbreek, maar |
| Zou u mij misschien even op mijn rug willen krabbelen? |
| (Zeg Dorus, heb je nou niks beters voor me?) |
| Neeneeneenee, mot je even goed luisteren, 't is niet |
| Wat u denkt, maar |
| Kijk effe in m’n kraag, hier, moet je opletten |
| Refr.: |
| Er wonen twee motten, in me ouwe jas |
| En die twee motten, die wonen d’r pas |
| Je raakt gewoonweg van je stuk as je 't ziet dat |
| Pril geluk |
| Hij vreet me hele jas kapot, alleen voor haar die |
| Dot van een mot |
| Ik noem haar Charlotte, en hem noem ik Bas |
| Die dotten van motten, in me ouwe jas |
| Ik voelde me eerste een beetje belaagd |
| Ik dacht «'t is net of 'r wat aan me knaagt» |
| Maar toen kreeg ik die gaten in de gaten |
| Ik dacht nog even hoe heb ik 't nou |
| Maar toen begreep ik 't al gauw |
| Ik zag twee motten in die gaten zitten praten |
| Ik greep meteen naar de DDT maar daar verwoest je zo’n |
| Huwelijk mee |
| En besloot meteen, ik zal dat echtpaar dan maar laten |
| Refr |
| Ik ben een geboren eenzaam mens |
| Maar 't was me eigen wijze wens |
| Een echt verbond heb ik steeds kunnen verhinderen |
| Puh, en dan zeggen m’n relaties tegen mij |
| «Hee joh, breng toch die jas naar de stomerij |
| Want dat vod dat begint al knapjes te verminderen» |
| Maar ja, zo’n vagebond als ik die komt pas reuze in |
| Z’n schik |
| Met zo’n ouwe jas, twee motten en tien mottenkinderen |
| Een familie motten woont 'r in m’n jas |
| Ik laat ze ravotten als een kleuterklas |
| Nou zitten ze boven in me kraag en eten zich een volle |
| Maag |
| Ze vreten m’n hele jas kapot omdat een mot toch leven |
| Mot |
| Die lieve Charlotte en mottige Bas |
| Met hun dotten van motten wonen in m’n jas |