| Οι φίλοι μου ανησυχούνε |
| γιατί έχουν μέρες να με δούνε |
| μου λεν' εγώ να σε ξεχάσω |
| να βγω έξω λίγο να ξεσκάσω |
| Μα έλα εγώ που δεν βγαίνω |
| κι όλο στον εαυτό μου κλείνομαι |
| μες το δωμάτιο μου κρύβομαι |
| πίνω για σένα λιώμα γίνομαι |
| Κλείνομαι |
| σ' άλλο κανένανε δεν δίνομαι |
| μες το δωμάτιο μου κρύβομαι |
| πίνω για σένα λιώμα γίνομαι |
| Κλείνομαι |
| μήπως και έτσι λυπηθείς |
| σε συγκινήσω και σκεφτείς |
| πίσω σε μένανε να `ρθεις |
| Μα εσύ την πλάτη μου γυρνάς |
| το διασκεδάζεις και γελάς |
| πες μου επιτέλους που το πας |
| που το πας, που το πας; |
| Και σπαταλάς το χρόνο μου |
| παίζοντας με τον πόνο μου |
| πες μου επιτέλους που το πας |
| που το πας, που το πας; |
| Οι φίλοι μου ανησυχούνε |
| και συνεχώς τηλεφωνούνε |
| που λεν' εγώ να σε ξεχάσω |
| κι έξω να βγω να διασκεδάσω |
| Μα έλα εγώ που δεν βγαίνω |
| κι όλο στον εαυτό μου κλείνομαι |
| μες το δωμάτιο μου κρύβομαι |
| πίνω για σένα λιώμα γίνομαι |
| Κλείνομαι |
| σ' άλλο κανένανε δεν δίνομαι |
| μες το δωμάτιο μου κρύβομαι |
| πίνω για σένα λιώμα γίνομαι |
| Κλείνομαι |
| μήπως και έτσι λυπηθείς |
| σε συγκινήσω και σκεφτείς |
| πίσω σε μένανε να `ρθεις |